cinema > Film cycli

 

  • Akira Kurosawa (Deel 2) (01.12 > 20.02)
    De bekendste is Rashomon, over de relativiteit van het begrip waarheid, waarmee hij buiten Japan doorbrak. Yojimbo is een van zijn klasserijke samoeraifilms. Ook in The Lower Depths duikt hij het verre verleden in, ditmaal in een portret van de onderklasse (naar Maksim Gorki). High and Low is dan weer een aangrijpende thriller rond de ontvoering van een jongetje. Een quintet topfilms!
  • Marco Bellocchio (02.12 > 22.02)
    In 1965 maakte hij een blijvende indruk met de toon en de stijl van I pugni in tasca. In 2016 komen twee van zijn langspeelfilms in de Belgische zalen: Sangue del mio sangue (in Studio 5-Flagey) en de gerestaureerde versie van zijn eerste opus. Tijdens die halve eeuw groeide een indrukwekkend oeuvre dat indringende socio-politieke vragen stelt zonder terug te vallen op het neorealistische model. De vaak op festivals geselecteerde en bekroonde Marco Bellocchio staat nog steeds symbool voor het beste van de trans-Alpijnse cinema, en mag dus tot één van de belangrijkste cineasten ter wereld worden gerekend.
  • Rusland: Andreï Zvyagintsev (03.12 > 21.02)
    Zijn contemplatieve stijl maakte hem tot een van de aanvoerders van de slow cinema, een status die hij bevestigde met The Banishment en Elena. Drie films waarin hij graaft in de Russische ziel. Met Leviathan, een allegorische, weinig verhulde kritiek op het beleid van Poetin, heeft Zvjagintsev de fascinerende stilistische rigiditeit van zijn eerste films ingeruild voor een iets lossere aanpak. Al blijft het een van frivoliteit gespeende homp slow cinema.
  • Rusland (17.12 > 23.02)

    Rusland staat in de kijker via een groot concert rond de filmmuziek van Edward Artemiev en meerdere filmcyclussen. Het avant-gardisme van De man met de camera dat in 1929 werd gedraaid door Vertov blijft verbazen en bewondering afdwingen. Met The event blikt de Oekraïener Sergey Loznitsa op een geheel vrije manier terug op de mislukte staatsgreep van augustus 1991 in Rusland. Zvyaginstev bevestigt van film tot film als één van Ruslands boeiendste hedendaagse cineasten. En de kracht en de zwier van de films van Mikhalkov vallen misschien nog meer op wanneer men aandachtig naar de uitzonderlijke partituren van Artemiev luistert.

  • Brussels Jazz Festival: Miles Davis (15.01 > 23.02)
    Zijn soundtracks waren schaars maar lieten telkens een beklijvende indruk, met voorop zijn debuut op de klankband van Louis Malles Ascenceur pour l’échafaud. Zijn laatste soundtrack (Dingo) is minder bekend, maar even inventief. De muziek van The Hot Spotcomponeerde hij niet, maar hij speelde die wel (naast John Lee Hooker en Taj Mahal).
  • Michel Simon (06.03 > 30.05)
    Michel Simon werd samen met de cinema geboren en was er gedurende een halve eeuw één van de meest indrukwekkende gezichten van. Het talent en de krachtige persoonlijkheid van deze ster afkomstig van Zwitserland kleurden de gouden jaren van de Franse cinema, waarbij we vooral denken aan cineasten als René Clair, Jean Renoir, Jean Vigo en Julien Duvivier...
  • Akira Kurosawa (deel 3) (07.03 > 26.05)
    De lyrische, heftige, humanistische cineast par excellence Akira Kurosawa heeft nooit in mineur gefilmd. De belangstelling waarop onze vorige programma's gewijd aan de Japanse cineast konden rekenen, moedigt ons aan voort te gaan met de verkenning van een hoogstaand artistiek oeuvre van de 20ste eeuw, waarmee we in het begin van ons seizoen 2016-2017 begonnen. Van de pedagogische kracht van Roodbaard tot de flamboyante kleuren van Dodeskaden, van droomachtige taferelen tot ontroerde ernst - Kurosawa beheerste alle registers. Met nog enkele bijkomende titels uit diverse periodes en in verschillende stijlen.
  • Andrzej Wajda (07.03 > 17.05)
    Naar aanleiding van de release in Flagey van zijn laatste postume film, hommage aan één van de allergrootste cineasten, die met veel passie en verontwaardiging de plaats van de mens filmde tijdens verscheidene soorten omwentelingen. Enkele toptitels en minder bekende werken uit een rijkelijke filmografie die het verdient om constant herontdekt te worden.
  • Oxfam-dag (21.04)
    In het kader van de Oxfam-Dag in Flagey wordt solidariteit op 21 april in de kijker gezet met twee langspeelfilms: Dodes’ka-den van Kurosawa verhaalt op gestileerde wijze het dagelijkse leven in een Japanse sloppenwijk, de 16.000 leden van een coöperatieve supermarkt in New York tonen in Food Coop hoe het anders kan.
  • Pascal Thomas (24.04 > 31.05)

    Vloeit de humor van de komedies van Pascal Thomas voort uit de schroom van de autobiograaf? Zich zichtbaar inspirerend op kleine dingen die hij gezien of beleefd heeft, heeft de regisseur vaak met een naturalistische gevoeligheid de zeden gefilmd van hen die op zoek zijn naar de goede kanten van het leven. Hij werpt een nieuw licht op het provinciale Frankrijk. Na een onderbreking van acht jaar, gewijd aan reizen en lezen, bouwde hij gestaag verder aan een filmografie, onder andere met heerlijke adaptaties van Agatha Christie, die duidelijk het werk is van een 'maverick' die een groter publiek kan aanspreken en toch persoonlijk en anders is. De cineast komt zijn aanpak toelichten bij de opening van de cyclus die we aan hem wijden.

  • De vier jaargetijden van Cinergie (12.05)
    Filmmakers van morgen? Zonder twijfel. Maar ook van vandaag, zoals deze kortfilms aantonen. De films zijn het sluitstuk van de studies van een aantal Belgische filmstudenten. De selectie van Cinergie presenteert ons het kruim van fi lms van de studenten van de IAD, Sint Lukas, Inraci en Insas.