Brussels Philharmonic

Dit concert viert de verbeeldingskracht: onze fantasie vertaalt wat we zien in de echte wereld naar een heel eigen en individueel gekleurd universum. Wat is echt? Wat is illusie? Wat is verbeelding? Wat is realiteit?

Muzikaal spelen de drie werken elk op hun manier met ons begrip van realiteit: Joan Tower gebruikt de kracht van grillig vertakte sequoia’s als metafoor voor het muzikale bad waaruit ze haar eigen stem destilleert. Camille Pépin neemt een Chinees sprookje als spiegel voor onze realiteit. In Petrushka speelt Stravinsky met rollen, persona’s en realiteiten - tot niemand meer weet wat nu het sprookje was, en wat de echte wereld.

De visuele laag versterkt deze bevreemding, en nodigt uit om een eigen parallel universum te verzinnen. De nieuwe werken van kunstenares Ellen Vrijsen, geïnspireerd door de muziek, activeren de verbeelding van de toeschouwer. Motion designer Ychaï Gassenbauer gaat er verder mee aan de slag en rekt de grenzen tussen wat ingebeeld en wat echt is verder uit: beelden overlappen, verschuiven, vervagen, vloeien in elkaar over. Wat is realiteit? Wat is ingebeeld? Een parallel universum waarin muziek en beeld in dialoog gaan.

Flagey, Brussels Philharmonic