Boris Giltburg, Brussels Philharmonic & Enrico Onofri

Kort, intiem, lyrisch - en in de exotische toonaard Fis-groot: voor zijn Pianosonate nr. 24 schuwde Beethoven het experiment niet. In de woelige tijden waarin het stuk ontstond, vormde het bovendien een eiland van pure schoonheid. Ook in zijn Pianosonate nr. 16 bleef Beethoven ver weg van de platgetreden paden. Het stuk zit barstensvol humor en muzikale ironie, met een hoofdrol voor het ritme.

Maar vooral op vlak van de symfonie - het paradepaardje onder de instrumentale genres - zorgde Beethoven voor een technische én esthetische omwenteling. Intussen groeiden zijn negen symfonieën uit tot iconen, maar tijdens zijn leven was vooral de Zevende populair. Het publiek viel als een blok voor de opzwepende ritmes en de positieve sfeer van het werk dat eindigt in een vlammende finale vol jubelende opwinding.